ماه پیش سختی های آخر رساله بود...تو با من همراه بودی...با هم به دانشکده می رفتیم صبح تا شب ... وتو چقدر با من همراهی کردی تا بالاخره تمام شد...
به تو می بالم پسرم.... دوست داشتن تو شمع گرما بخش زندگی من است...
بزرگ شدنت شتاب گرفته است...دو تا دندان شیری ات افتاده و قد کشیده ای... چقدر بودنت خوب است پسرم
برچسب: نویسنده: آریا خوشنام تاريخ: دوشنبه 16 ارديبهشت 1398 ساعت: 10:10